Arheološkim istraživanjima u Zapadnom podgrađu do sada su otkriveni ostaci dva rimska objekta. Podnica i jedan zid severnije građevine su uklopljeni u znatno kasniji turski amam, dok su temelji južne građevine iskorišćeni kao osnova za podizanje betonskog objekta sredinom XX veka. Ostaci južne građevine su sistematski istraženi i konzervirani. Utvrđeno je da su njeni temelji devastirali kulturni sloj (možda i zatvorenu celinu) koja je pripadala keltskom kulturnom krugu.
Kuća je sačuvana na nivou temeljnih zona. Izgrađena je na kosoj padini, uvučena oko 100 metara južno od obale reke. Zidana je od pritesanog i lomljenog kamena sa redovima opeka između (tehnika opus mixtum), u gabaritu 24 x 5 metara, orijentacije zapad – istok. Zidovi su debljine između 60 i 70 cm. Kuća je imala 4 prostorije i bila iznutra omalterisana debelim slojem crvenkastog maltera. Ulaz nije sačuvan ali se verovatno nalazio na severnoj strani. Postoje indicije da se duž severne strane prostirao drveni trem.
Sačuvana su dva nivoa poda čija je izuzetno debela supstrukcija bila od sitnog kamena i tucane opeke utopljenih u krečni malter. Stariji pod je od opeka dimenzija 30 x 30 x 6 cm, a očuvan je delimično u dvema srednjim prostorijama. Mlađi pod je od sitnih opeka 10 x 5,5 x 2,5 cm, poređanih nasatično kao riblja kost što ga čini veoma dekorativnim. Konstatovan je u najistočnijoj sobi. Zidovi prostorija su bili oslikani. U sloju rušenja nađeni su ulomci maltera bojeni užim i širim trakama: bordo, oker, žuto, zeleno i golubije plavo. Sačuvan je jedan ulomak na kome je naslikana glava ribe. Slikarstvo po analogijama pripada II i početku III veka.
English
